Graphite
Każdy trzymał go w rękach, zazwyczaj w formie ołówka....: GRAPHITE
Termin "graphite" wywodzi się od greckiego słowa graphein, które oznacza "pisać".
I to właśnie z tego słowa wywodzi się pierwszy i niemal najważniejszy obszar zastosowania - jego wykorzystanie jako narzędzia do pisania w formie ołówka.
Ołów pozostawia podobny ślad na papierze jak graphite i był używany do pisania bardzo wcześnie.
Mówi się, że Egipcjanie wlewali płynny ołów do trzcin, bambusowych lasek lub trzcin papirusowych 5000 lat temu, a następnie używali ich do pisania.
Według Pliniusza Starszego ołówki z czystego ołowiu były używane w czasach starożytnych ze względu na korzystne właściwości ścierne ołowiu.
W tym czasie do rysowania linii używano również małych, okrągłych ołowianych dysków. Oprócz prawdziwego ołówka z ołowianą końcówką, do pisania i rysowania używano srebrnych ołówków lub srebrnych piór.
Pod koniec XVIII wieku zostały one zastąpione ołówkami grafitowymi.
Jednak termin "ołówek" pozostał i nadal powoduje zamieszanie nawet na scenie artystycznej.
Ołówek, jaki znamy dzisiaj, został wynaleziony około 1550 roku i po raz pierwszy wyprodukowany w północnoangielskim mieście Keswick w 1558 roku.
Złoże grafitu odkryte w pobliskim Borrowdale w 1564 roku odegrało decydującą rolę w rozpowszechnieniu ołówka.
Krystaliczna, warstwowa struktura graphite była idealna dla dobrze znanego ołówka. W latach 60-tych XVI wieku, grafitowe pręty wykonane z grafitu i obudowane drewnem były używane w wielu krajach.
W tamtym czasie graphite był mylony z rudą ołowiu, co dało początek mylącej nazwie "ołówek". Ta historyczna nazwa pozostała niezmieniona do dziś.
Według Pliniusza Starszego ołówki z czystego ołowiu były używane w czasach starożytnych ze względu na korzystne właściwości ścierne ołowiu.
W tym czasie do rysowania linii używano również małych, okrągłych ołowianych dysków. Oprócz prawdziwego ołowianego rysika z ołowianą końcówką, do pisania i rysowania używano srebrnych ołówków lub srebrnych piór.
Pod koniec XVIII wieku zostały one zastąpione ołówkami grafitowymi.
Termin "ołówek" pozostał jednak i nadal powoduje zamieszanie nawet na scenie artystycznej.
Ołówek, jaki znamy dzisiaj, został wynaleziony około 1550 roku i po raz pierwszy wyprodukowany w północnoangielskim mieście Keswick w 1558 roku.
Decydującą rolę w rozpowszechnieniu ołówka odegrały złoża grafitu odkryte w pobliskim Borrowdale w 1564 roku.
Krystaliczna, warstwowa struktura graphite była idealna dla dobrze znanego ołówka. W latach 60-tych XVI wieku, grafitowe pręty wykonane z grafitu i zamknięte w drewnie były używane w wielu krajach.
W tamtym czasie graphite był mylony z rudą ołowiu, co dało początek mylącej nazwie "ołówek". Ta historyczna nazwa pozostała niezmieniona do dziś.
Wszechstronne zastosowania grafitu
Grafit jest wykorzystywany nie tylko do produkcji ołówków, ale także w wielu innych dziedzinach.
Znajduje zastosowanie w elektronice i elektrotechnice, w metalurgii, w produkcji szkła i szkła kwarcowego, a także w zastosowaniach mechanicznych i jądrowych.
Czym dokładnie jest graphite?
Grafit jest naturalnie występującą modyfikacją węgla (wzór chemiczny: C).
Jego atomy układają się w sześciokątny wzór typowy dla węgla, tworząc sześciokątną siatkę warstw.
Grafit zawdzięcza swój typowy szary kolor nieprzezroczystym kryształom o barwie od szarej do czarnej.
I to właśnie ten niezwykły, bogaty kolor zainspirował Paulinę Blachurę i jej zespół w studiob3 do włączenia go do aktualnej kolekcji.